Gjøkereiret

Då det var dags.

erlend — Fri, 18 Jan 2008 23:00:27 +0000

Men det var i grunn dags for mangen dagar sidan. Dagen kom, og gjekk, i likheit med mange andre store dagar, og vart etter kvart berre ein av mange. Ein stum representant for dei mange tusen dagar då ingenting vart starta. Ingenting skapa, omkringfundert eller sett ein stoppar for. Det vart ein dag utan ei stemme, og utan ei soge. Den dagen er for lengst forbi no. Det var dagen då alt skulle skje, men ingenting hendte. Skal eg vere heilt ærleg, og det er eg stort sett, so tykkjer eg litt synd på den dagen. For det var ingenting gale med den. Eg trur eg likte den.

Men dagen i dag, den er betre. Det er ein av dei dagane då ein ser ting, tenke på å gjere noko med den, og gjer det. Det er ein handlingsdag.

Og i dag skal eg og hallvard byrja å blogga om livet i vårt lille reir. Om korleis det går når du puttar ein musikar, ein fysikar, ein politikar og ein melankolikar inn i to vidt forskjellige gutar og plasserar dei saman på 45 kvadrat. Skapar dei ein himmel eller ein helheim?

Meir om det og deira vidare kamp mot/for/med systemet og vaksenlivet kan du fylgje på:

http://gjokereiret.wordpress.com/

We snakes.

-Erlend.

Ei kilde til å stole på?

erlend — Mon, 05 Jun 2006 00:07:30 +0000

Etter at ryktet om at leitinga etter fureflabberaten byrja å vandre utover verdsveven, har me allereie fått inn ei fantomteikning av uvesenet. Den er no sendt til ekspertar for vidare analyse, og om det er snakk om det endelege beviset på fureflabberatens eksistens, er inntil vidare uklårt. Fantomteikninga kjem frå ein grafisk designar frå Førde som av uvisse årsakar valgte å vere anonym.

Det som står er: – (Oppe til venstre) Flyve dyr

- (Oppe til høgre) Fureflabberaten

- (Nede til høgre) Vinger

Kven, eg?

erlend — Sun, 04 Jun 2006 23:29:41 +0000

Eg føler ikkje,

Ergo finnast eg ikkje,

Eller er det tull?

Uansett er dette eit Haiku-dikt, og dei skal vere sånn. Gjerne litt dårlige og triste. Og eksistensielle. Japanarane, dei som fann opp haiku-diktet, syntes at bølger var det mest eksistensielle som fantes. Difor skreiv dei berre om bølgjer.

Eit rop i natta.

erlend — Sun, 04 Jun 2006 23:09:00 +0000

Som eit rop i natta skriv eg min første post. Det vert eit rop i natta grunna det er natt no når eg skriv, rop fordi eg likar å rope. Både til kvardag og til fest.